Ce gentil monsieur nous fait l'honneur de nous offrir un pot de Vaseline (ou du gravier pour les maso) lors de l'achat d'un ordinateur, oui car il vient de supprimer un amendement qui visait à indiquer le prix de tout les logiciels présents sur le PC... et laissé donc le choix au client de prendre le PC avec ou sans les logiciels... En sachant quand même que la part des logiciels est facilement 1/4 du prix du PC...

Voilà, la blague en elle même n'est pas écrite ou parlé mais dans le comportement de ce gentil monsieur incapable de s'offrir un hébergement pour son blog...

En photo le joli cadeau de Monsieur Chatel pour tout achat d'un PC...

Un communiqué encourageant de Livres Hebdo :

Jeudi 12 juin, l'Assemblée nationale a repoussé l'amendement déposé par le député (NC) Jean Dionis du Séjour visant à réduire à un an au lieu de deux la durée d'application du prix unique du livre. Estimant que cette mesure permettrait de « donner une deuxième vie aux fonds de catalogues », le député-maire d'Agen avait inscrit cette disposition dans le cadre de la loi de modernisation de l'économie.
Dans un communiqué diffusé jeudi à 19 heures, la ministre de la culture et de la communication « s'est félicitée du maintien par l'assemblée nationale d'une disposition essentielle de la loi du 10 août 1981 sur le prix du livre ». Rappelant que cette loi a permis « le développement en France d'un réseau de diffusion particulièrement dense, dans lequel la librairie indépendante a su conserver toute sa place », elle a remercié l'Assemblée d'avoir repoussé cet amendement et d'avoir su préservé la loi, « moyen essentiel pour donner à chaque livre une chance de rencontrer son public, et d'offrir aux lecteurs un accès à l'ensemble de la création littéraire ».

C'est avec surprise que je lis aujourd'hui que le texte sur les OGM a été rejeté à l'Assemblée Nationale. La majorité aurait-elle déserté les rangs ? C'est bien ce qu'il y parait. Une simple motion de procédure, soutenue par un communiste de surcroît, a fait capoter l'affaire pourtant rondement menée par le PDG et toutes ses troupes, Borloo et NKM en tête. Et ce en dépit de l'avis des 9 (WWF, Greenpeace, Les Amis de la Terre, Ecologie Sans Frontière, la Ligue de Protection des Oiseaux, Réseau Action Climat, la Ligue Roc, la Fondation Nicolas Hulot et France Nature Environnement), initialement associés, à grands renforts de communication, au fameux Grenelle que le monde nous enviait.

La presse ironise donc ce matin sur cette majorité rebelle et dissipée, qui vote enfin en conscience et non plus en bon soldat du roi : "Baffe retentissante" "Monumental raté" "Revers symbolique"… les qualificatifs sont manifestement orientés contre le pouvoir en place, qui, le cul entre deux chaises et au milieu de la tourmente, avait concocté un texte mi-figue mi-raisin qui ne satisfesait personne (ni les pro, ni les antis, ni les lobbystes, ni les agriculteurs, ni les consommateurs…) et surtout ralliait tout le monde contre lui. Comment fédérer autour d'une non-définition du terme "Bio" ou "Sans OGM" ? A défaut de position claire, ménager la chèvre et le chou n'est pas toujours profitable. Il n'en reste pas moins que le spectacle offert par les parlementaires n'est pas glorieux, estiment plusieurs éditorialistes. Car si une majorité réelle de l'Assemblée était contre la loi sur les OGM, et qu'elle la rejette, il n'y aurait rien à dire, nous serions dans le fonctionnement normal de nos institutions, commente Jean Levallois dans La Presse de la Manche. Mais que, sur 577 députés, il ne s'en trouve que 271 dans l'hémicycle, pour un vote solennel sur une loi majeure, ce n'est pas acceptable. 20 minutes

Bref, il en est pour se réjouir de cette bérézina, dont votre cher Allant vers l'endroit. L'organisation apolitique Greenpeace s'est d'ailleurs fendue d'un communiqué à ce propos, via son directeur des campagnes Yannick Jadot. En attendant, la mobilisation continue et ça se passe notamment chez WWF.

Apportez votre soutien au Comité 252 contre les OGM. Copiez, collez et signez de votre nom le texte ci-dessous et envoyez-le à l’adresse email indiquée…

L'Appel du « Comité 252 »

Par notre signature, nous demandons solennellement au gouvernement de s'engager à respecter le vote du Parlement et de s'opposer à toute tentative de suppression de l'amendement 252 jusqu'à l'adoption définitive de la loi.

Pour signer l'appel : amendement252@gmail.com

Autres pétitions à signer
Autres articles sur les OGM

Approximately 14 million people altered their policies last year, at a cost of 22 million pounds!

Ashton Berkhauer of uSwitch.com and most of the insured people consider the charges unfair, and wants the industry to create a standardised charging system.

La dernière – à ma connaissance – en date a eu lieu le 14 février dans une université de l’Illinois clôturant provisoirement une série de cinq fusillades en milieu scolaire en une semaine.

Au lendemain de cet événement, tous les candidats «importants» à la Maison Blanche étaient unanimes à dire qu’il faut faire quelque chose pour arrêter ce genre de carnage.

Cela n’empêche pas tous ces candidats de soutenir, ou au moins de ne pas oser toucher à une lettre, du tristement fameux deuxième amendement qui garantit à tout citoyen américain de pouvoir porter une arme.

A well regulated Militia, being necessary to the security of a free State, the right of the people to keep and bear Arms, shall not be infringed.

Le courage politique a donc des limites qui se situent au bord des urnes.

Par contre, ce qui n’a pas de limite, c’est la bêtise humaine, y compris institutionnelle. Car, à l’opposé de Clinton, Obama ou même McCain qui se posent tout de même quelques questions sur ces massacres à répétition, mais ne font rien, une douzaine d’états envisagent très sérieusement d’autoriser le port d’arme dans leurs universités histoire de permettre aux étudiants de pouvoir se défendre contre un éventuel camarade désaxé et armé.

De la folie pure !

C’est un peu comme si l’on accordait, ici, en Suisse, le port d’arme aux femmes sous prétexte que la cause première de décès des femmes entre 16 et 44 ans est leur conjoint et que celui-ci agit souvent avec le très officiel fusil d’assaut confié par la Confédération.

Ce serait de la folie pure. Non ?

Ce serait pure folie, même si en 1989 un certain Marc Lépine a réalisé un carnage dans l’Ecole polytechnique de Montréal en tuant 14 femmes tout en hurlant «Je hais les féministes». Preuve, hélas, éclatante que «Le féminisme n’a jamais tué personne. Le machisme tue tous les jours» (Benoîte Groult).

Bonne journée internationale mesdames et prenez soin du monde, car, je le crains, les hommes en sont incapables.

• Crédit photographique : [[Neo]] sous licence Creative Commons.

Voici d'ailleurs le dernier billet qu'il a posté sur son blog :

Voici le message très bref que nous venons de recevoir d'Hanna Lévy :
"Quelle a été ma joie !! En voyant votre blog !! Je ne vous dis que cela !!" (ndlr : le blog censuré)

Son message précédent était le suivant :
"Quand on écrit de telle chiure, il faut s'attendre à des représsailles profitez en cela ne va pas durer, j'ai alerté toutes les institutions Juives de France. Je me réjouierai quand je ne verrai plus vos écrits nauséabonds pleins de haines et d'antisémitismes sur le web."

Précisons qu'Hanna Lévy est la fille incestueuse de Jacques-Henri Lévy, le fameux cinéaste. Pourquoi ne s'est-elle pas encore suicidée ? Mystère et boule de gomme. Ma petite Hanna, ne nous force pas à reprendre nos activités. Pas tout de suite. Vu ?

Il est de retour à cette adresse, peut-être provisoire : http://herveryssen2.blogspot.com

... mais il est encore possible de visualiser la dernière page de son ancien blog (RIP) : http://herveryssen.blogspot.com

Heureusement, vous avez été nombreux à suivre ses conseils et à enregistrer toutes les données avant la fermeture ...

Il est possible aussi qu'un autre type de plainte qui n'enfreint pas le Premier Amendement ai porté ses fruits ... Toute l'équipe des Instransigeants était une fan assidue de ses écrits, prions pour lui !

Comme vous le savez tous, le 6 mais dernier, nous avons changé de président. Beaucoup de personnes étaient du côté du candidat Nicolas Sarkozy, personnellement, je n'avais pas encore l'âge de voter, et je ne m'interresse pas suffisament à la politique pour donner des raisons de voter pour un candidat plus que l'autre, mais je suis quand même ce qu'il se passe en France, et la seule chose que je me rappelle, c'est que la France d'aujourd'hui et de mai 2007 avait peur de vivre chez elle et de voir tout ce qui se passait, en particulier dans les banlieues, et M. Sarkozy a été vu comme le sauveur de ces personnes en détresse qui voulaient être tranquille chez elles. Je suis d'accord, mais ce n'est pas une raison pour élire une personne, il n'y a pas que ça, on en a entendu du "Ah oui Sarko va changer des choses" Moi je ne le vois pas, ou pas encore positivement.

J'ai retenu depuis ces 8 mois à la présidence :

- Des vacances à bord d'un Yot

- Des vacances auprès de G.W Bush

- Des joggings

- Un amendement sur les tests ADN dans le cadre du regroupement familial

- Une augmentation du salaire du président de 140 %, il s'élève donc à près de 20 000 € par mois

- Un divorce

- "Travailler plus pour gagner plus"

- Des contrats commerciaux

- Disneyland, voyages, mariage avec Carla Bruni

Et j'en passe encore, et nous ne voyons pas tout...

Où est passé la politique? Un président qui fait plutôt de la figuration que de la politique, mais c'est sûr on le voit partout et "les choses changent".

Un nouveau guignol...        

En plus, voici quelques brèves triées sur le volet:

• Le gypse et la poussière de craie ont les mêmes propriétées d'amendement que la chaux.
• Les coquilles d'oeufs peuvent être incorporées en tout temps au jardin, de même que dans le trou de compostage de surface.
• Toujours blanchir les légumes avant de les congeler afin de neutraliser les enzymes responsable de la décomposition.

"La culture d'engrais vert est un procédé qui consiste a enfouir dans le sol des plantes herbacées à l'état vert en vue d'augmenter la quantité de matière organique dans le sol. Il en résulte une augmentation d'azote et une plus grande disponibilité de certains nutriments, ce qui améliore la productivité du sol." - McGill's Ecological Agriculture Projects

D'abord quelques types d'engrais verts:

• Engrais vert dérobé: que l'on sème avant ou après une culture.
• Engrais vert annuel: laissé en place une année sur une portion en jachère.
• Engrais vert intercalé: en même temps que la culture

Donc dans notre cas, nous aurons un engrais vert dérobé cet automne puis le printemps prochain nous utiliserons un engrais vert intercalé (possiblement, entre autre, le trèfle blanc avec les tomates).

De plus, il existe principalement trois formes d'engrais vert:

• Légumineuses: luzerne, trèfle, soya, gourgane, etc.
• Graminées: avoine, seigle, orge, sarrasin, etc.
• Crucifères: moutarde, navet, radis chinois, etc.

Toujours selon le McGill's Ecological Agriculture Projects, il est important de considérer le ratio Carbone-Azote (C/N) des engrais utilisés. La graminées auraient tendance, sous certaines conditions, à utiliser un certain pourcentage de l'azote dans le sol pour fin de décomposition tandis que les légumineuses auraient besoin d'un innoculant bactérien afin de favoriser la fixation d'azote.

Les magasins suivants sont susceptibles de vendre ce genre de graines.

• Mycoflor
• Elphege Grenier
• Club Organic

Question de compléter notre savoir, j'ai réservé le livre suivant à la Grande Bibliothèque Nationale du Québec: Green Manuring ; Principles and Practices, Adrin J. Pieters (1929), qui semble être un incontournable sur le sujet.

Donc à suirrrreeee...

Kommer Sybenga schrikt op als ik zijn woonkamer binnenkom. Hij is net de horizontale stand van zijn relaxfauteuil aan het uitproberen en zoiets doet hij liever zonder publiek. `Aha, bent u daar al, op dit vroege uur?` vraagt hij om zichzelf een houding te geven. `Ik neem aan dat u om te beginnen liever capuccino wilt dan Beerenburg? Mij maakt het niet uit. Ik drink alles door elkaar, de hele dag door. Zelfs karnemelk.´

Zijn ogen twinkelen van zelfspot maar de stand van zijn wenkbrauwen wijst op ernst. `Ik meen het`, hij rekt een stuk van de huis van zijn rechter arm op. `Kijk maar, karnemelk is goed voor je huid. Vooral als hij uit Friesland komt.` Ik geloof hem graag en laat hem nog even met zijn stoel stoeien terwijl ik bevestig dat ik graag capuccino lust. Na wat gehannes heeft de oude, wijze politicus de rugleuning van zijn stoel weer rechtovereind. `Teveel knoppen`, glimlacht hij. Het is voor het eerst dat ik enige verlegenheid in zijn ogen bespeur.

`Bedrog`, begint hij terwijl hij zijn capuccino tot koud wordens toe roert. `Ja, hoe zal ik het zeggen`, even staart hij naar de koffie alsof hij toch liever een Beerenburg had gehad en dan lijkt hij zich iets te herinneren. Van het tafeltje naast zijn stoel pakt hij zijn Friesche pijp en uit een zeemleren zakje begint hij die met tabak te vullen. `Bedrog, jongeman, is een veel gehoord woord in de politiek. Kiezersbedrog, bedrog van bondgenoten, en bedrog van het publiek. Ik heb er ook mee te maken gehad. Kijk, zelden gaat het om echt bedrog. Haast niemand weet dat alleen een dictator precies helemaal kan doen wat hij vantevoren heeft beloofd. En zelfs, dan nog... Je hebt bij alles wat je doet te maken met anderen, anderen die vooral bezig zijn blokkades op te werpen voor alles wat je wilt. Als er één ding is waarin mensen goed zijn, dan is het tegenwerking. Als je eigen ideeën uit de mond van de andere partij komen, dan zijn ze volslagen onuitvoerbaar`, snap je wat ik bedoel?`

`Maar ik dacht altijd dat een politicus in zo´n geval zei dat de tegenpartij zijn ideeën had overgenomen?´ werp ik tegen. Kommer steekt zijn pijp aan en blaast een paar grote rookwolken voor zich uit. Een rookgordijn waarachter zijn gezichtsuitdrukking nauwelijks is te zien. `Je moet de taal der politiek leren verstaan, jongen. Je bent toch politiek journalist?`Zij stem lijkt nu zelfs een beetje geërgerd te klinken maar als de rookwolken optrekken  is van die ergernis op zijn gezicht niets meer te zien. `Als een politicus zegt dat de tegenpartij zijn idee heeft overgenomen, dan ziet hij kans er verbeteringen in aan te brengen. Het is verdomd vervelend als de tegenpartij met jouw paradepaardjes beginnen te draven. Dat kan je alleen  tegengaan door ze zelf tot galop aan te zetten. Je gaat dus opnoemen wat je aan de voorstellen van de tegnstander mist, zelfs als je daaraan vantevoren nooit had gedacht.`

De oude, wijze politicus krijgt nu een ironische trek op zijn gezicht. `Dat heet bijsturen. Je gebruikt de voorstellen van de tegenpartij om een wetswijziging door te drijven die beter is dan je eigen idee. Daarbij moet je er voor zorgen dat je aan het publiek goed duidelijk maakt dat jij voor verbeteringen hebt gezorgd. Ja, ja, je dacht zeker dat politiek alleen maar een beetje uit slappe praatjes bestond. Nou, helemaal niet hoor. Het is gewoon hard werken en vooral masseren. En kijk, als je erin bent geslaagd om jezelf te presenteren als kampioen van het voorstel, dan krijgt de tegenstander te horen dat hij de kiezers heeft bedrogen. Hij had er voor zijn partij best méér uit kunnen halen.` Kommer lijkt heel tevreden over die analyse. Hij inhaleert twee keer na elkaar en blaast zelfs kringen in de lucht.

Een beetje beteuterd zit ik wel voor me uit te staren. `Maar dan gaat het niet om bedrog maar om onhandigheid`, mijn woorden komen er wat traag en twijfelend uit. Kommer knipoogt. `Ik denk dat je zolangzamerhand rijp begint te worden voor een post als premier`, grijnst hij. `Nog een capuccino?` die vraag komt er aanmerkelijk trager uit dan het``nog een Beerenburg?` van gisteren maar ik besluit toch `ja` te zeggen. `Kijk nu eens naar onze Jan Peter´, vervolgt hij nadat hij de order heeft doorgegeven aan `de keuken`. ´Bijna was het misgegaan met dat hele Irakverhaal. Bijna had hij ten overstaan van het hele volk moeten toegeven dat hij uit gretigheid maar al te graag Bush´zijn lariekoek heeft geloofd. Echt, het was niets dan jeugdige gretigheid en goedgelovigheid.`Kommer krijgt er pretoogjes bij.

`Hoe handig heeft die man nu de pionnen geschoven? Zodra de uitslag van de laatste parlementsverkiezingen duidelijk was, zag hij in dat het kabinet moest gaan bestaan uit CDA, CU en PvdA. Vooral die laatste. Met de sociaaldemocraten binnenboord, zou hij een vervelend onderzoek naar zijn onbenullige gedrag rond Irak kunnen voorkomen. En hij had gelijk. Meteen kwam de PvdA als ongeloofwaardig in het beklaagdenbankje terecht. Voor de lieve vrede kiest de partij ervoor om tegen zo´n onderzoek te stemmen terwijl ze daar eerst volmondig op heeft aangedrongen. Dat is geen bedrog. Het is onhandigheid en gretigheid, eigenschappen die voor een politicus niet passen. Eigenschappen die de politicus in de weg zitten bij zijn pogingen om zijn beloften na te komen (Kommer spreekt altijd alléén over manlijke politici, de rest vindt hij onzin. Het zij zo). Eigenlijk hoef je als tegenstander alleen maar die eigenschappen op te wekken, dan weet je zeker dat de tegenpartij de mist ingaat en dat geeft je de kans om de buit binnen te halen, vriendelijker gezegd `je beloften na te komen`.

De pijp is uit en het verhaal ook. Kommer staat op en de rugleuning klapt nu helemaal in verticale stand. `Het is mooi om politicus te zijn maar wie eerlijk is tegenover zichzelf, vindt het nog mooier om oud-politicus te zijn`, hij glimlacht deze ochtend op een manier die ik niet helemaal vertrouw. `Tot morgen, jongeman``, hij steekt mij ferm en fors de hand toe.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

http://politiek.wordpress.com

Service

www.schoolplaten.nl

www.lichaamstaal.nl

www.eerlijkuden.nl

www.personeelslog.nl

kathalijnebuitenweg.hyves.nl

vrouw.blog.nl

"Wie niet kan laveren, moet niet in de politiek gaan", Kommer Sybenga, de oude en wijze politicus, zakt onderuit in zijn relaxfauteuil met hocker en sabbelt aan zijn Friesche pijp. Hij weet waar hij over praat want in zijn vrijetijd, tegenwoordig bijna altijd, is Kommer een verwoed zeiler. Hij heeft kanalen, rivieren, meren en zeeën en zelfs de oceaan bezeild en elke keer weer kwam hij met man en muis gezond thuis.

Het valt mij op hoe de relaxfauteuil vloekt bij de rest van het interieur. De beige-bruin gestuukte muren, de witte schouw met eikenhouten lijst, de zware, bruine Friese stoeltjesklok en dan is er ineens de diarreekleurige relaxfauteuil. Kommer moet de verwondering in mijn ogen hebben opgemerkt. "Ik kon hem in geen andere kleur krijgen", zucht hij. "Hoewel het ding me een godsvermogen heeft gekost. Alles is elektrisch, weet je. Er zit zelfs een automatisch massagebedrijf in zitting en rugleuning. Toch  ben ik wel eens bang dat als ik in deze stoel een hartaanval krijg, dat het ding me automatisch voorover eruit zal kieperen. Hij zit lekker maar hij houdt niet van me. Soit."

Inderdaad, daarover zouden we het niet hebben. Ik ben deze keer met mijn blocnote bij de éminence grise van de Nederlandse politiek binnengevallen om over links en rechts te spreken. "Laveren`, herhaal ik. `Als een stuurman naast God?` Kommer barst in een onbedaarlijke maar door het pijproken aangevreten lach uit. `Kijk, dat is nu rechts`, zegt hij eindelijk. `Alles altijd koppelen aan wat het meest voor de hand ligt.`

`Laveren is een activiteit waarbij je links en rechts nodig hebt`, gaat hij verder. `Vooral bij tegenwind kom je er het beste mee vooruit al moet je goed opletten hoe ver je van de middenlijn afblijft. En`, laat hij daar nadrukkelijk op volgen. `Die middenlijn heeft niets te maken met een zogenaamd politiek midden. De middenlijn is de rode draad die jou als politicus (het woord `politica`ligt Kommer wat minder gemakkelijk in de mond, wat ik dan weer als rechts beschouw) op het juiste spoor houdt. De middenlijn bepaalt wat acceptabel is en wat niet en hoever je het evenwicht mag verstoren. Van jezelf.` Hij lurkt borrelend aan zijn pijp en stampt de tabak nog eens aan.

`Zin in een glaasje Beerenburg?` Ik ben geen liefhebber van het spul maar als Kommer je zoiets aanbiedt, kun je het niet weigeren. Je zou de man tot in het diepste van zijn Friese ziel treffen. Hij schenkt het roodbruine vocht haast liefdevol in en drukt de kurk met een absolutistisch gebaar op het kruikje. `Die moet goed  dicht zijn, anders gaat het aroma verloren`, lacht hij terwijl hij de pijp van zijn linker naar zijn rechter mondhoek beweegt. 

`Links is `zorg` voor de mensen en zien dat niemand verloren gaat of buiten blijft staan. `Rechts is handhaven van goede, oude gebruiken en gewoonten. `Links` is openstaan voor nieuwe mogelijkheden omdat je denkt dat de wereld er beter van zal worden. `Rechts` is het afkeuren van nieuwigheid omdat je bang bent dat de wereld verloedert. `Links` is welzijn, `rechts` is welvaart. `Links` is `letten op de behoeften van de individu zodat iedereen tot zijn recht komt. `Rechts` is initiatief nemen om er beter van te worden en te zorgen dat je gezin het goed heeft. `Links` is buiten op straat, `rechts` is lekker thuis bij de open haard`.

Kommer kijkt nu even zwijgend en nadenkend voor zich uit terwijl hij ziet dat zijn pijp uitgaat maar hij steekt hem niet opnieuw aan. ``Links` en `rechts` hebben elkaar nodig. Het zijn twee paarden die de wagen van je leven vooruittrekken. `Midden` is niks. `Midden loopt in het tweespan niets, er bestaat evenwicht maar er gaat geen kracht van uit`, gaat hij verder. `Midden` is onverschilligheid omdat door de onbewegelijkheid niets er meer toe doet. Stuurmanskunst drijft je van links naar rechts en weer terug, steeds door het midden maar daar verblijf je maar heel kort. Bijna steeds ben je aan één van beide zijden van `midden`. Praat me dus niet van het politieke midden. Dat is dood en het absolute niets.` Nijdig stanpt hij nog een keer zijn uitgebrande pijp aan. `Praat me niet van het midden`, zegt hij nog een keer. Dan kijkt hij of hij zich bedenkt. `Alleen...het werkelijke politieke midden ligt in je zelf. Zoek het op en houd het vast, gewoon om overeind te blijven.`

Hij leunt nu achterover in zijn stoel en laat de rugleuning wat verder naar achteren zakken. `Nog een Beerenburg?` en ik stem opnieuw in. `Weet je, als een vrouw haar armen om je nek slaat dan raken haar handen elkaar achter je. De linker en de rechter hand en hoe steviger ze elkaar vastpakken, des te beter voel jij je.` Hij heeft zijn pijp opnieuw aangestoken en blaast een eerste onbeholpen wolkje uit. Daarmee geeft hij mij de tijd om over zijn woorden na te denken. Niet veel trouwens want ik moet het allemaal nog opschrijven ook. `Links en rechts, het is allemaal niet principieel, het is niet meer dan een verschil in graden ooster- en westerlengte. Wie vergeet op tijd over stag te gaan, valt van de aardbol af. Die heeft ons niets meer te zeggen. En daarbij wilde ik het graag laten, jongeman.`

Die laatste woorden van Kommer zijn kenmerkend voor hem. Ik ben 61.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

http://politiek.wordpress.com

Service

www.fertiliteit.info

www.tamaraengert.wordpress.com

www.red-star.nl

www.digischool.nl

www.intensievemenshouderij.nl

marbel.info

www.denieuwereporter.nl

`

On a profité de l'occasion pour demander à M. Reid ce qu'était que cette tache noire au bas d'une de nos tomates. Il s'agit en fait de la nécrose apicale ou "cul noir":

"La partie du fruit opposée au pédoncule noircit et se déssèche ou pourrit rendant le fruit impropre à la consommation. Cette maladie est due à une insuffisance de calcium ou le plus souvent à une mauvaise assimilation de celui-ci" - Gros plan sur la tomate

Par ailleurs, il semble que cette maladie soit due à la suite d'une explosion de croissance qui engendre des problèmes d'assimilation du calcium. Donc pour contrer la chose, il s'agirait de faire un amendement calcique composé d'un simple mélange lait-eau (1-10) et d'en arroser les plants. La chose peut être faite de façon préventive. Une autre solution serait d'utiliser un mélange soluble de chaux (passer la chaux au broyeur puis l'incorporer à l'eau).

Nooit zal iemand mij bij Geert Wilders in de auto aantreffen. Dat heeft niets te maken met die airbag die hij op zijn hoofd heeft maar wel met zijn verkeersgedrag. Hij haalt voortdurend rechts in, desnoods over de vluchtstrook, en zegt dan dat zijn medeweggebruikers ook alsmaar links blijven rijden. Ja, onverantwoordelijk verkeersgedrag speelt zich vooral rechts af, zoals Heynsbroek ook al toonde.

Ik moest eraan denken toen ik Wilders vanmorgen nog maar weer eens hoorde zeggen dat de Publieke omroepen een links boevennest zijn. Daarmee dumpte hij Andries Knevel en Mathijs van den Brink in één klap in de linkse hoek bij de VPRO. Voor mijn gevoel kan Wilders niet zo goed het onderscheid maken tussen links en rechts en misschien moeten we het hem leren met hooi en strooi. Links hooit het land en oogst en rechts strooit met beschuldigingen.

Nou, dat lijkt me wel weer ongenuanceerd genoeg. Het lukraak schelden met termen als "links"en "rechts",  SS-er, Nazi en fascist heeft geleid tot een flinke slijtage van al die begrippen en er is nog nauwelijks iemand die een fatsoenlijke definitie ervan durft of kan geven. Daarom durf ik rustig te zeggen dat Wilders een rechtse rat is want "rechts" betekent niets meer en een rat is een uitermate nuttig dier dat ons van veel rotzooi verlost*.

Toch heb ik die kop niet voor niets gekozen. Het klinkt heel anders dan "Geert Wilders kiest rechtse terminologie" of "De PPV houdt duidelijke rechtse elementen in zich". Beide formuleringen zijn nauwkeuriger dan de kop hierboven maar ze trekken geen aandacht  en daar gaat het om. Uit onderzoek is gebleken dat het gebruik van de naam Geert Wilders "hits" oplevert en in combinatie met een agressieve one-liner gaat dat nog beter. Dus vooruit met de geit...

Dat onderzoek was van mijzelf en proefondervindelijk door het afwisselende gebruik van felle, ongenuanceerde koppen en meer verantwoorde teksten. De laatste kregen aanmerkelijk minder bezoekers. Ook "neuken" ligt erg goed bij het publiek evenals "moslimterrorisme", terrorisme", "dramatisch ongeluk", "aanslagen", "Bush ïs gek",  "politici liegen"(wordt al minder) of "Aids mag van de paus". Allemaal koppen die leden tot snel succes, d.w.z. `hits`. Als blogger gaat het daar immers om. 

Waar het op neer komt is dat koppen die de negatieve emotie raken, de meeste kans op succes bieden. In dat opzicht hebben mensen zich niet ontwikkeld sinds de eerste man de eerste vrouw aan haar haren naar zijn grot sleepte ( een fabeltje want de eerste vrouw was Ciska Dresselhuys en die wil niemand in zijn grot hebben (50 points!)).  

Wie de emotie van mensen raakt, heeft het meeste succes. Eigenlijk moet ik zeggen "het snelste succes". Ook de ogenschijnlijk positieve emotie van de lach wordt daarbij misbruikt door grapjes vooral te laten bestaan uit leedvermaak. De reclame op tv en radio staat er bol van. Vreemd genoeg maakt de politicus daarvan zelden gebruik. Integendeel, in het politieke debat mag emotie niet meetellen. Daardoor ontstaan vaak bloedeloze debatten waarbij de tegenstanders elkaar soms met allerlei wetenschappelijke rapporten om de oren slaan. Heel vaak zonder ze ooit gelezen te hebben. Alleen de resultaten die erin zijn vermeld, tellen.

Nu interviewde ik gisteren een vrouwelijke wetenschapper die zich daarover verbaasde. Zij toonde zich verwonderd over het gemak waarmee bestuurders en politici heenwalsen over vraagtekens en twijfels die in veel rapporten, ook in de hare, liggen opgesloten. "Ik denk vaak dat ik die verantwoordelijkheid niet op me zou willen nemen", zei zij. Ze heeft gelijk want beslissingen, zogenaamd, op basis van wetenschappelijke onderzoek leiden meestal tot desastreuze resultaten. Maar ja, zoiets heet een `leermoment`en dan is iedereen weer tevreden.

Hoe komt dat toch? Waarom laten politici zich zo gemakkelijk afserveren? Gisteravond was ik er nog getuige van hoe een wethouder in zijn eentje zonder enige zichtbare moeite een hele raadscommissie om zijn vinger wond. Er zal nog wel wat gedebatteerd worden in de komende raadsvergadering maar de eerste winst is binnen. Naar mijn mening komt het door het marketingsyndroom. Door de allesoverheersende verkopersmentaliteit zijn we eraan gewend geraakt dat een succesje met een soepel praatje en wat wetenschappelijk ogende leuterpraat binnen te halen valt. Lukt dat niet, dan laten we ons overbluffen door het soepele praatje en wetenschappelijk ogende leuterpraat van de ander. Dat is raar want de democratie geeft ons het recht om het met elkaar oneens te zijn, altijd, heftig, voortdurend en gefundeerd.

De bereidheid tot voorbereiding en onderzoek is onvoldoende aanwezig, ook bij onze politici. De bereidheid om de confrontatie werkelijk aan te gaan en een debat met degens in de hand te voeren, is al lang weggesmolten door gepolder, overtrokken gevoelens van menselijke gelijkheid en gebrek aan eigen structuur. Die structuur zou een samenhangend geheel van politieke emotie en rationele inzichten en informatie moeten bevatten. Aan beide ontbreekt het. De emotie is uitgebannen en informatie inwinnen kost de hedendaagse politicus teveel tijd en inspanning. Alles moet snel en gemakkelijk.

Als ik Geert Wilders een rechtse rat vind, is het zaak dat ik rattenvanger of rattenval word. Dan moet ik hem op rationele wijze in de val lokken en mag ik mijn emotionele trots tonen als het beest gevangen zit. Dat mag allemaal als het leidt tot de verwezenlijking van mij politieke doelstellingen, gedragen door mijn achterban. Dat is iets heel anders dan voortdurend naar de ander te wijzen en, godbetert, te stellen dat via zijn aanpak onze doelstellingen nooit gehaald worden. Nee, natuurlijk niet dumbo! 

Varen op eigen kracht, laat zien wie je bent en geef eens minder een interpretatie van de doelstellingen van de ander. Die doen er niet toe, ze zijn dom, per definitie asociaal en volledig ontoepasbaar. Als politicus zou je gek moeten zijn als je daaraan al teveel woorden vuil maakt. En zo doet onze rechtse rat dat ook. Hij heeft doorzien hoe het politieke spel gespeeld moet worden. De standpunten van zijn tegenstanders zijn slechts decor, zijn eigen ideeen acteren.

Geert Wilders is een rechtse rat, nu is het wachten op de linkse rattenvager.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

*Mijjn vrouw wijst mij er zojuist terecht op dat een rat ook de vlooien bij zich draagt die de pest verspreiden. Tja...

http://politiek.wordpress.com

En lees tijdens het reces eens een goed boek dames en heren politici! Heus het helpt! U kunt ook kijken op www.mythologie.wordpress.com. Vanaf volgende week komt hier een oude, wijze politicus aan het woord.

Service 

mattiastimmen.web-log.nl

latin.blog.nl/tropical_salsa_etc/2006/11/29/de

www.eventbuzz.nl

www.yayabla.nl

www.denieuwereporter.nl

www.dietsekameraden.nl

www.nederkrant.wordpress.com

www.phlegmnet.nl

www.frietmetstoofvlees.blogspot.com

antifa.web-log.nlantifa.web-log.nl

Ik ben gek op katten, honden, paarden, futen, adelaars, beren, mollen, schapen, geiten, varkens, forellen, walvissen, dolfijnen, zilvervisjes en nog veel meer dieren zoals ook op kastanjes, beuken, berken, dennen, sparren, wilgen, elzen, hortensia's, rozen, tulpen, afrikaantjes en ga zo nog maar even door. Alleen met mensen heb ik wel eens een probleem. Sterker nog, ik heb uitsluitend met mensen problemen.

Het komt denk ik doordat ik aan al die dieren en planten regelrecht kan zien wat en wie ze zijn. Ze verhullen niets, de buitenkant is hun ware gedaante en hun instinct is mij meer dan duidelijk. Dat geldt overigens niet voor al mijn soortgenoten want sommigen vergissen zich wel eens in het gevoelsleven van een gorilla. Het gezegde "Gedanken sind Frei" geldt, voor zover ik kan nagaan, niet voor dieren en planten omdat zij hun gedachten dagelijks aan mij tonen en dat maakt die gedachten kwetsbaar en gevoelig voor kritiek. Al moet je daar bij sommige dieren mee oppassen. Zeker is dat in menselijke hoofden zich een scala aan veelkleurigheid bevindt dat misschien de verschillen in de dieren-en plantenwereld nog overtreft. Misschien.

Aan mensen zie je niets. Natuurlijk ze kammen hun haar wel of niet, laten hun baard en snor wel of niet staan, maken zich wel of niet op en kleden zich op een manier die wel of niet bij hen past. Maar het is altijd "wel of niet" en wat mijn medemens met zijn of haar  uitdossing bedoelt, wordt lang niet altijd duidelijk. Hetzelfde geldt ook voor wat mijn soortgenoten zeggen en doen. Het kan allemaal altijd een andere lading of achtergrond hebben dan ik ooit had gedacht. Sommige mensen worden van al die misleiding en zinsbegoocheling rijk: reclamemakers en oplichters bijvoorbeeld. Dat is ook bijna hetzelfde.

Marketingboys die echt geen enkel gevoel voor mij hebben doen zich voor als mijn grote redder in de nood als het erom gaat mij iets aan te smeren waarvan ik zelf de noodzaak niet inzie. Als er één vaardigheid is waarin de mens goed is, dan is het valsheid in woord, daad, geschrifte en glimlach.

Nu heb ik samen met enkele anderen naar aanleiding van mijn column over `Livestro, zijn rechtse tuig etc... een langdurige discussie gevoerd met Ben Kok die zichzelf Joods-Christelijk pastor noemt. Wie meer wil weten over mijn zienswijze op zijn inzichten, moet die column en de commentaren maar eens nalezen. Ik wil uit het hele verhaal één onderdeel uitlichten.

Misschien dacht ik het altijd wel maar soms moet je een goede formulering vinden om te begrijpen wat je denkt. Het maakt niets uit wat een ander gelooft. Alleen de consequenties die hij of zij daaraan verbindt zijn voor mij belangrijk. Hoe gaat hij of zij zich gedragen naar aanleiding van het eigen geloof? Ik kan daar namelijk last van hebben. Wie zich vanwege zijn of haar geloof voortdurend bemoeit met mijn denken en handelen, wordt een steen des aanstoots op mijn weg. Hij of zij legt mij steeds weer meer dan een strobreed in de weg.

Daarom is de atheist die hoofddoekjes of  hangers met kruisbeelden verbiedt, mij een doorn in het oog. Daarom is de Joods-Christelijke pastor die vliegtuigjes laat vliegen met christelijke bekeringsteksten boven een moskee mij een doorn in het oog. En ik voel wel de doorn in mijn oog maar niet de balk in het oog van de pastor.

Als mens moet ik in deze, materiele wereld leven en mijn geloof, ja ook het mijne, is mij een troost. Het is MIJ een troost en daarmee wil ik een ander niet lastigvallen totdat erom gevraagd wordt. Dan wil ik daarover best iets vertellen. De pastor beroept zich op liefdevolheid. Ik stel daar tegenover dat juist mijn terughoudendheid een daad van liefdevolheid is. Ik vertrouw erop dat anderen heel goed in staat zijn zelf hun weg te vinden, totdat het tegendeel bewezen is. Bijvoorbeeld, totdat  je als arts zo diep bent gezonken dat je aanslagen gaat plegen.

Het geloof kan ik niemand schenken en al helemaal niet opleggen. Ik kan het presenteren als erom wordt gevraagd maar de mensen om mij heen moeten toch echt zelf weten of ze het koekje aannemen of niet, dat lijkt mij. En ondertussen sind Gedanken, en dus ook het geloof, frei.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

http://politiek.wordpress.com

Service

www.regenboogsite.tk

www.walburgcollege.nl

www.sochicken.nl

www.turnhoutblogt.be 

www.cynthialog.com

www.lucaswashier.nl

Vandaag las ik het verhaal van een christelijk fundamentalistische Cornelia die vond dat de Heilige Geest ons moest beschermen tegen het Islamitische gevaar. Och jee, je ruikt het al op een afstand, daar kwam ook weer de Joods-Christelijke waarden en normen rimram om de hoek kijken. Conelia mag door de paus heilig worden verklaard want zij ziet dingen die met de beste wil van de wereld nergens te ontdekken zijn. Joods-Christelijke verbondenheid! Volgens mij gaat die niet verder dan een bordje shoarma. 

Dat er zoiets als een Joods-Christelijke cultuur of een Joods Christelijk waarden- en normen patroon zou bestaan, beweegt mij afwisselend tot uitbundige lach- en huilbuien. Het is de lariekoek van Geert Wilders die dit soort terminologie in de wereld helpt. Vandaag hoorde ik één van zijn aanhangers vragen om de opheffing van het Europees Parlement. Als dat Joods-Christelijke waarden en normen zijn, dan zou ik willen voorstellen Duitsland op te delen in een westelijk en een oostelijk deel. En wat dacht Wilders van de restauratie van het Habsburgse keizerrijk? Tenslotte heeft bij Wenen een belangrijke slag gewoed die de Turken, en dus de moslims, tegenhield. 

Zeker, aan onze samenleving liggen Joodse, Griekse en Christelijke waarden en normen ten grondslag maar dat betekent niet dat er een soort gemeenschappelijk patroon of een vorm van eclectische cultuur op zou zijn gebaseerd. Daar komt nog bij dat het Christendom oorspronkelijk een Joodse sekte was en dat alleen door herrie ook niet-Joden het voorrecht kregen er lid van te worden. 

Laten we het allemaal nog eens onder het vergrootglas leggen. In de Oude Testament wordt de komst van de Verlosser, de Heiland, aangekondigd. De religieuze plaats of historische betekenis die deze figuur uiteindelijk zou krijgen, wordt niet duidelijk. De Heiland zou de zonden van de mensen op zich nemen maar of hij daarme ook in de harten van de mensen gesloten zou worden, blijft buiten beschouwing. Deze aankondiging is in wezen de enige verbinding tussen het Oude en het Nieuwe Testament.

Voor het overige getuigt het oudere boek uitsluitend van moord en doodslag en van een wrekende God. Het oudere boek is niet gebaseerd op een geloof van liefde maar op één van angst. Oog om oog valt niet te rijmen met "de andere wang toekeren". De band tussen de Joodse en Christelijke geschriften is dan ook flinterdun. Het Oude testament en daarmee de Tora vertoont veel meer overeenkomsten met de Koran dan met het Nieuwe Testament.

Als er al een levensovertuiging bestaat die aansluit bij het Christendom, dan is dat het Boeddhisme. De treden omhoog naar een beter leven zijn te vergelijken met de zelfreiniging die de RK-kerk  kent in de vorm van de biecht. Het protestantisme kent de individuele band met het hogere zijn, i.c. God, een belangrijker plaats toe dan het katholicisme en daar ligt ook een verband met het Boeddhisme.

Het Joods-Christelijke samengaan is een mythe. Tot mei 1945 leefden Joden en Christenen in Europa vrijwel volledig gescheiden al deden zij wel zaken met elkaar. Over en weer bestonden tal van vooroordelen en het onderlinge imago was al eeuwen slecht zoals blijkt uit termen als "jodenstreek"en "voddenjood". In de tweede Wereldoorlog heerste in Nederland een wijdverbreide opvatting dat "die Rotmoffen met hun Rotpoten van onze Rotjoden moesten afblijven". Joods-Christelijke waarden en normen! De Joden woonden ook vaak in al dan niet gesloten ghetto's. Niks gezamenlijk waarden- en normenpatroon, niks gezamenlijke cultuur. Over de eeuwen die daaraan voorafgingen, hoeven we het hier liever niet te hebben. De wijze waarop Oost-Europese "Christenen" omgingen met Joden, toont, aardig gezegd, geen vorm van een gezamenlijk waarden- en normenpatroon. Het woord pogrom is niet voor niets van Russische herkomst. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Gewoon integratie door segregatie en in sommige landen was het geregeld moord en doodslag.

De term Joods-Christelijk is een verzinsel van een verkeerd begrepen cultuurhistorie en bedoeld om de tegenstand tegen de Islam op alle fronten te mobiliseren. Vanuit het paranoïde gevoel dat onze samenleving islamiseert, moet er worden gevochten tegen het gevaar van iets dat zelfs door sommigen als "woestijnnazisme " wordt getypeerd. Dat gaat volkomen voorbij aan de historische functie van de Islam als ordenaar en brenger van recht in een periode van volslagen chaos en verloedering van de Arabische wereld, de tijd waarin Mohammed leefde.

Joden en Christenen delen geen waarden behalve de heilige overtuiging dat hun eigen god de enige ware is. Die overtuiging hebben moslims ook. Ergens las ik dat de Joods-Christelijke waarden "vergeving, vrijheid, rechtvaardigheid en hoop" zouden zijn. Ik eet mijn  hoed op als ik daarover iets in het Oude Testament lees. Ik word kanibaal als ik van die waarden iets ontdek in de uitingen van de partij van Wilders.

Het feit dat Joden en Christenen in het westen eeuwenlang volslagen naast elkaar hebben geleefd totdat er een zekere integratie ontstond, geeft te denken. Ik durf te pleiten voor moslimscholen, moslimtheehuizen en moslimverenigingen en ongemengde wijken en buurten. Wie vanuit zijn eigen cultuur kennis kan maken met andere culturen, zal dat veel gemakkelijker doen. Eerst moet er veiligheid zijn en het vertrouwen geaccepteerd te worden. Dan volgt de toenadering. Zo zit het leven in elkaar. Maar ook van een Islam-Christelijke waarden en normenpatroon zullen we nooit kunnen spreken. Cultrele groepen zullen eeuwenlang hun eigenheid behouden. Het streven moet gericht zijn op vreedzame coëxistentie. De echte integratie verloopt druppelsgewijs en naarmate er minder conflicten zijn, gemakkelijker.

Tot sterkte,

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.army-chaplaincy.be

www.elsevier.nl

www.forums.marokko.nl

www.wijblijvenhier.nl

.

Toen ik nog wel eens in Afghanistan kwam, dat is lang geleden, viel mij meteen op dat het land niet leek op Walcheren, de Noord-Oostpolder of het Drielandenpunt. De mensen glimlachten buitengewoon vriendelijk naar me als ik een portie wiet kwam halen en die mocht ik dan bijna zelf uit een veld met klaprozen zoeken. Ja, alles stond door elkaar.  Na vier keer drie dagen onderdak bij een Afghaanse familie in de bergen, krijg je een aardig idee van het denken en doen. En inderdaad, dat was in Kandahar. 

Mij viel ook op dat er wel burgemeesters waren maar ook nog veel machtiger mannen, krijgsheren. Heren die nog nooit van humor hadden gehoord. Onderzoek zou onmiddellijk uitwijzen dat vrouwen er meer gevoel voor hebben. Ergens ver weg, in Kaboel, woonde de koning. Eigenlijk hielden de krijgsheren van het land hem in gijzeling. Zolang de koning regeerde, regeerde de vrede. Vrede waarbij er overigens van tijd tot tijd wel degelijk iemand met doorgesneden keel langs de kant van de weg werd gevonden omdat hij zijn mondje voorbij had gepraat over zijn krijgsheer. Maar goed. Er was vrede en heel veel wiet en opium. Als je bij Kaboel, toen een heerlijke en redelijk mondaine stad, uit het vliegtuig stapte, drong het aroma ervan al je neusgaten binnen. Heerlijk!!!

Jammer is het wel dat Jan Peter en zijn kornuiten nooit eens een joint zijn wezen opsteken. Dan hadden ze ook wat meer begrip gekregen van het land. Dan hadden ze misschien niet in hun zelfgenoegzaamheid gedacht dat Afghanen niets liever willen dan democratie naar Zeeuws model. In plaats daarvan werkte hij liever aan de meditterane stranden aan een verdere ontwikkekling van zijn westerse superioriteitsgevoel.

Natuurlijk, ook de Afghaanse boeren willen rust. Zij zien niet graag hoe hun zorgvuldig geplante stekjes door tanks worden platgewalst. Ook zij willen geen strijders op paarden  die hun klaprozen vertrappen. Nee, rust en een zekere welvaart voor zichzelf en hun gezin. De vraag is, wie die rust moet brengen. Het centrale gezag, buitenlanders? Afghaanse boeren in het zuiden hebben geen enkel gevoel voor hun collega's in het noorden. Het zal ze een rondzorg zijn wat daar op vijfhonderd of duizen kilometer afstand gebeurt. Hun enige wens is dat ze hun product voor een goede prijs kunnen afzetten en daarbij willen ze niet worden gehinderd door wie dan ook.

Hun krijgsheer beschermt de velden, strijkt een groot deel van de winst op en voert, als het moet, oorlog. Oorlog met andere krijgsheren en vooral ook met vreemdelingen die hun neus steken in zaken die hen niet aangaan. De Russen weten er alles van. Betweters uit het westen bijvoorbeeld die komen "helpen", zijn haast bij niemand welkom. Er zijn maar heel weinig Afghanen die op die hulp zitten te wachten. Er zijn nog minder Afghanen die iets voelen voor hun "helpers"  die vooral Afghanen doodschieten. Bij de beschietingen in de beluchavallei vallen talloze burgerslachtoffers. Staat er op die kogels en granaten ook "From Holland" zoals bij andere ontwikkelingshulp? Hoe zouden wij het eigenlijk vinden als een half miljoen Chinezen in osn land op die manier huishielden onder het mom "hulp" te bieden?

Weer een militair "overleden". Ik heb iets tegen die term. In soldatenland heet dat gewoon "gesneuveld". "Overleden"  klinkt alsof niemand er iets aan kon doen en daarover maak ik me razend. Die superieure blik in de ogen van mannen als Berlijn, Kamp, Balkenende en nu ook Middelkoop. Alsof Nederlandse militairen daar als een soort Moeder Theresa de bevolking aan het helpen zijn. Die schijnheiligheid en krokodillentranen. Het laat mij de vuisten ballen want die soldaten zijn erin geluisd. Hen is wijsgemaakt dat ze als bataljon van het Leger des heils ontwikkelingshulp zouden brengen. Hulp die iedereen daar best wil hebben.Niemand zal ons vanwege die hulp het recht geven hun leven en gewoonten te evranderen. En daarom zullen er meer mannen en ook vrouwen sneuvelen. Om onze naïeveteit en de schandalige en absurde loyaliteit van ongewassen varkentjes die ons land denken te kunnen besturen. Loyaliteit aan Amerikanen die denken dat elk volk wil leven zoals zij: in de poel van racisme, onverbloemd nazisme en onderlinge onverschilligheid.

Kijk, dat was mijn kwaadheid want zoals er goede Duisters waren in het verleden, zo zijn er goede Amerikanen in het heden. Zo zij er ook Amerikaanse moeders die hun zonen nooit terug zullen zien, misleid door schandelijk vooringenomen leiders. Daaraan mag Nederland niet loyaal zijn. Niet loyaal vanuit het diepgewortelde onbegrip over het land Afghanistan. Vandaag hoorde ik een officier zeggen: De Taliban vallen de Baluchavallei aan omdat ze een succes nodig hebben." Ik dacht dat ik uit mijn vel knapte. Hoe stom kan zo'n man zijn? De Taliban hebben al jaren succes door steeds weeer verliezen toe te brengen aan een "superieure" westerse krijgsmacht in geïsoleerde posities. Zij, de Taliban, tellen hun doden niet maar zegenen ze. Elke veldslag is succes voor de Taliban, of ze nu met grote verliezen eindigt of niet. De Afghanen begrijpen de boodschap: de Taliban zijn er nog!

Soldaten sneuvelen, dat is een beroepsrisico en hun dood is nooit tevergeefs. Dat is ze zeker niet als Nederlanders door hun dood gaan begrijpen dat zij de Afghanen niet kunnen helpen. Afghanen moeten zichzelf helpen totdat zij echt geholpen willen worden. En dan zijn voor die hulp geen soldaten meer nodig. Politici worden afgezet en als het aan mij ligt, gaat de hele hypocriete bende die verantwoordelijk is voor onze"vredesmissies" vandaag nog op eeuwig reces. Het is niet om de doden dat ik huil maar om de levenden.

En zie, de hemel kleurde weer rood en weer ging iemand dood want zij wisten niet wat zij deden.... Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.infoplease.com

www.nieuwsnieuws.nl

www.blogcatalog.com

www.ariana.nl

www.landenweb.net

www.lcweb2.loc.gov/frd/cs/aftoc.html

Al heel wat jaren kennen we de "nimby" mentaliteit. Als er een herberg voor dak- en thuislozen, een gevangenis of een school nodig is, zet die dan niet bij mij in de buurt neer. Angstdromen van rondslingerende zakjes cocaïne, spuiten en pillen worden ingezet om de bouw van de voorziening in de buurt te voorkomen.

Ja, als het moet dreigen we er zelfs mee dat de gevangenen zullen zorgen voor vernielingen in de buurt. En de buurt gelooft het. Ongeveer in dezelfde periode als de opkomst van nimby ontstond de "SHOP", minder opgemerkt maar even zo goed een realiteit. De "SHOP" is de "Surely Human Obvious Performer". Een andere benaming is de SHOW (Self Helping Overconscious Weirdo) of "ASK" (Alll Self Kicking"). Er zijn ook gezinnen die uit deze soorten bestaan en die worden dan weer NOW genoemd (No Outside Windows). Het containerbegrip voor al deze typen is IGNI (I Got No Ideals).

Het zal duidelijk zijn, de typeaanduidingen slaan allemaal op mensen die vooral bezig zijn zichzelf te helpen en veelal nauwelijks begrijpen dat er iemand naast hen woont. Burenruzies kunnen het gevolg zijn maar de invloed gaat veel verder.  In de politiek is dat wel heel erg merkbaar met een desastreuze uitwerking op de democratische fundamenten van de samenleving. Hard werken, geld verdienen en carrièremaken zijn dermate belangrijke richtingaanwijzers geworden dat veel mensen uitsluitend nog bezig zijn hun eigen problemen op te lossen. Ze willen niet worden lastig gevallen met de maatschappelijke nood van anderen. In dat verband is er ook het IGNITION type (I Got No Ideals Totally Ignorant Of Needs). Dat draait uit op ZERO (Zombie Earning Resources Overload).

Deze ZERO bepaalt voor een groot deel de samenleving. Hij of zij ziet de wereld als een loden last en stemmen of kiezen zijn geen voorrechten maar onaangename barrières op de weg om geld en goed te verwerven. De ZERO laat de samenleving dan ook graag over aan de politieke NERD (Non Earning Resources Dude). ZERO tolerance, zullen we maar zeggen. Hij of zij gilt alleen van de pijn als de NERD zou besluiten tot onverdoofd castreren. Dat wil zeggen, een verbod op voetballen of tv-kijken.

Zolang de ZERO geen last heeft van de NERD moet deze onaangetast blijven. Als er al heibel is, dan zijn het de mindere totempalen die omvallen. Dat is nu precies wat er bij VVD en PvdA gebeurt. Veel fouten, dingen die verkeerd gaan maar de leider is onaantastbaar. Niemand vraagt zich af of de leider wel een echte leider is en, wat belangrijker is, waarvan hij precies de leider is. Tot mijn schrik las ik over het liberalisme van Wouter Bos. Liberalisme? En ik maar denken dat de PvdA een socialistische partij was. Misschien zou het niet zo gek zijn om eens uit te zoeken wat voor partij de PvdA eigenlijk is. Wat de rode (!) draad in de partij eigenlijk inhoudt. Voor de VVD geldt niet veel anders. Mark Rutte zou een echte liberaal en internationalist zijn. Die combinatie is volgens de literatuur kletskoek. Liberalen zijn nationalistisch ingesteld, socialisten richten zich op de internationale gemeenschap. En zie, de Socialistische Partij herbergt een virulent nationalisme. 

Om de puzzelstukjes weer op rij te krijgen zijn leiders nodig. Dat wil zeggen mannen en vrouwen met een duidelijk ideaalbeeld voor ogen en een sterk analytisch en bindend vermogen. Zulke leiders ontwaar ik op het ogenblik nergens. Niet in de liberale PvdA en ook niet in de radicaliserende VVD. Voor de ZERO betekent dat totale ontreddering. Naast het ideaal is ook de leider hem of haar ontvallen.  Van ZERO wordt hij of zij NIHIL (Not Interested Human Individual Liability).

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

http://politiek.wordpress.com

Service

www.nieuwetijd.net

www.heinpragt.com

"Je leeft maar één keer", van jongsafaan heb ik het een bespottelijke opmerking gevonden, onaannemelijk, onwaarschijnlijk en uitsluitend bedoeld als geruststelling of motivatie om er iets van te maken in het aardse leven. Zelfs in de natuurwetenschap heeft men de gedachte omarmd dat energie niet verloren kan gaan. Waarom zou dat dan met mij of iemand anders wel het geval zijn?

In de loop van de jaren heb ik gemerkt dat een behoorlijk aantal mensen hun leven in elk geval dubbel op leven. Zij maken een scheiding tussen werk en privé, houden er een maitresse of  lover op na, sommigen hebben zelfs twee of meer parallelhuwelijken  Jahaa, je kunt zelfs via een tv-spelletje een nieuwe nier winnen zodat je geschikt bent voor een tweede leven. Er kan heel veel en ik laat me niet uit over de waarden en normen want ieder vogeltje zingt zoals het is gebekt.

Sinds enkele jaren kun je, dankzij de digitalitijd,  ook nog een second life hebben. Of liever, eraan meedoen. Een virtueel leven waarin iemand zich blijkt te ontpoppen tot een wezen dat heel anders is dan hij of zij zich voordoet in de "echte" wereld. Ik maak me sterk dat je `second life` nog door kan gaan terwijl je zelf al dood bent. Iemand anders kan je rol immers overnemen. Vroeger kon je uit de sleur van het dagelijks leven vluchten in een boek, later kwam de film en nu kun je zelf een rol spelen in "second life". Ik vrees dat het leidt tot een verloedering en versaaiing van de fantasie want mensen kunnen nu eenmaal niet aan zichzelf ontsnappen.

Kunnen ze dat niet? Ik heb een bloedhekel aan de uitdrukking dat iets niet kan. Die uitdrukking geeft vooral het gebrek aan inlevingsvermogen van de spreker weer of ze geeft aan dat hij of zij niet wil dat iets kan. Wetenschappers, en vooral populair-wetenschappelijk onderlegde personen beweren nog al eens dat iets niet kan. Eigenlijk is dat onlogisch want als je gelooft aan de grenzen van het mogelijke, waarom zou je dan nog onderzoek doen? Minister Hoogervorst van het vorige kabinet was daar een hoogvlieger in.

Om de kosten van de gezondheidszorg te drukken, praatte hij de blaren op zijn tong om uit te leggen dat altermatieve geneeswijzen en -middelen niet werkzaam konden zijn. Zij bevatten, natuurwetenschappelijk gezien, geen werkzame stoffen en dus was het onzin. "Niet meer dan water", zei hij van sommige geneesmiddelen en daarmee stapte hij luchtigjes over de ervaringen van tal van pariënten heen.

In de tijd van Jules Verne (19e eeuw) waren tal van mensen ervan overtuigd dat een vliegend voertuig dat zwaarder was dan lucht, niet kon.  Ik blijf erbij: zij wilden dat het niet kon. Heden ten dage is het luchtruim bezaaid met vliegtuigen die vele malen zwaarder zijn dan lucht. 

Waarom wilden ze dat het niet kon? Uit angst voor het onbekende, gemakzucht en vooral vanwege de wens om hun positie zeker te stellen. Wie onmogelijkheden creëert vanuit zijn, veelal vermeende, deskundigheid, maakt zijn of haar eigen positie nog belangrijker en onaantastbaarder. Tot op die gruwelijke dag dat iemand aantoont dat wat niet kon ineens wel kan.

Als schrijver geef ik ook nogal eesn workshops schrijven, dat kan ik. Ik probeer mijn cursisten er altijd van te doordringen dat voor een schrijver de grenzen van het onmogelijke volledig verdwijnen. Zo heb ik ooit de opdracht verstrekt om een verhaal te schrijven met het thema "Waarvan heeft u nog nooit gehoord?" Veel protest maar toch resultaat! In de loop van de tijd zijn er cursisten geweest die schrijversland zijn gaan begrijpen als een land zonder grenzen. Ze zijn daarmee vaak erg blij.

Zelf ga ik een nog een stapje verder. Als een schrijver iets kan bedenken, dan is de ongeloofwaardigheid ervan al verdwenen. Wat een schrijver bedenkt, kan. Als iets in één hoofd kan, dan kan het overal en bij iedereen.

Het "watertje" van Hoogervorst (hoe klinkt dat?) bevat misschien geen werkzame stoffen (natuurwetenschappelijk gezien). Even goed kan het als geheel voor een bepaalde groep mensen toch heilzaam zijn. Hetzelfde geldt voor gebedsgenezing, handoplegging en noem maar op. Overigens zijn de Duitsers ons in dat opzicht een stap voor. Zij hebben al vele jaren ruim baan gegeven aan alternatieve klinieken.

Twijfel ik dan nooit aan mogelijkheden? O ja, heus wel. En ik geloof ook dat er mensen zijn die gebedsgenezing en dergelijke gebruiken om er vooral zelf beter van te worden. Niets is zo mooi of er zit een oplichter in de buurt. Het opheffen van de zwaartekracht, gebruik van vrije energie (die dus niet is opgewekt), het kan allemaal. Ik twijfel geregeld maar mijn vertrouwen in onbegrensde mogelijkheden wint het altijd.

Hoewel, vanmorgen zag ik Tony Blair in innige omhelzing met Muammer Khadafi van Lybië. Na afloop, nog op Lybische bodem, zei Blair dat ze samen goede stappen hadden genomen in de strijd tegen het terrorisme. Kijk, dan twijfel ik. Khadafi in de strijd tegen het terrorisme? Het gaat er maar om wat je zien en geloven wilt. De man is bijna de uitvinder van de terreur, samen met Yasser Arafat en Carlos (kent iemand die nog?) vormt hij de drieëenheid van de terreur. Osama bin Laden is daar het kindje van.

Alles kan, ik geef iedereen graag een tweede kans. Khadafi als bestrijder van het terrorisme, dat is pas een second life.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.fantasyshopchimera.com

www.myhomeplanet.nl

In het noord-oosten van Polen ligt het Bialystok natuurpark, prachtig, ruim en wild. De dieren hebben er een leven als een prins. Met het welzijn van dieren is er niets mis in Polen, zolang ze zich niet in de stad bevinden.

Hoe anders staat het met de mensen. Zij krijgen het in dat land van die eeneïge tweeling, haast siamees van verbondenheid, steeds benauwder. Homoseksuelen mogen nu en straks niet eens meer een openbare functie bekleden, laat staan dat ze mogen trouwen. De storm daarover is nog maar net voorbij of een minister kondigt een wet tegen minirokjes aan. Pure zedeloosheid, meent hij. In Nederland maken we ons ondertussen druk over een Koerdisch meisje dat door een massa psychoten is doodgeslagen omdat ze van haar geloof is gevallen. De dag is niet ver meer in de EU...

Over mensenwelzijn maken we ons het hele jaar druk maar gisteravond gloorde er even hoop voor de dieren in mijn gemeente. De wethouder van dierenwelzijn presenteerde zijn nota en jawel hoor...er waren tegenwerpingen. Zo is volgens de circusdirecties en sommige van onze raadsleden de verzameling wilde dieren het bedrijfskapitaal van het circus. Je zult maar een mooi gestreepte vacht hebben en de klos ben je. In plaats van rond te struinen in het regenwoud, ben je veroordeeld tot een leven in een kale kamer van hooguit drie bij vijf meter. Soms mag je eruit om dingen te doen die je wezensvreemd zijn en een ander strijkt daar de eer voor op.

Je vraagt je af wat mensen bezielt om te denken dat dieren ons `kapitaal` kunnen zijn. Alsof ze een soort door onszelf gefabriceerde fiets zijn of een computer. Er wil maar niet doordringen dat dieren er niet om gevraagd hebben met onze soort op één planeet te leven. Als je het aan ze zou vragen, zouden ze het vermoedelijk niet willen. Dieren kunnen nooit ons eigendom zijn ook al hebben we er de zorg voor. Weg dus met die circussen die tijgers, leeuwen of panters devalueren tot clowns en acrobaten.

Nog erger is het gesteld met de vissen. Hoe gek het ook klinkt, ze zijn zo goed als vogelvrij. Niemand, maar dan ook niemand wil zijn of  haar vingers branden aan een verbod op de hengelsport. Waarom eigenlijk niet? Het gerucht gaat dat vissen geen gevoel hebben en dat ze van die haak door hun bek niets voelen. De werkelijkheid is echter anders. Vissen die na de marteling aan het vishaakje worden teruggezet, gaan toch dood. Ze zijn namelijk getraumatiseerd en durven nooit meer te eten. Doodsbang dat er weer zo'n haak door hun bek zal gaan. Wie de hengelsport verdedigt, verdient een haak door z'n bek.

En bovendien zijn er precedenten. Het katknuppelen is afgeschaft ondanks wijdverbreid protest en dat geldt ook voor het palingtrekken. Bij de laatste "sport" werden palingen aan hun kieuwen boven een water bevestigd. Mensen voeren er dan onderdoor en trokken, ritsten, de paling van het touw. Een echt meer dan énig volksvermaak! In Amsterdam braken grootscheepse rellen uit toen de "sport" werd verboden. Ik zou die rellen op de koop toe nemen als het om hengelen ging. 

Wij zijn wel heel erg ver van de dieren af komen te staan. We dragen bontjassen niet voor de warmte maar om mooi te zijn. Dat heet pronken met andermans veren. We slaan andere levende wezens een haak door de bek en bezorgen ze daarmee een onuitwisbaar trauma. Natuurlijk, de `sportvissers` zullen het bij hoog en bij laag ontkennen maar ze kletsen onzin, zoals wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond. Nou, voor dat laatste zijn we toch altijd gevoelig? Dat moet het doen!

Maar de martelgang gaat door. Zonet hoor ik dat minister Verburg van Landbouw de plezierjacht, geen schip dus maar een moordpartij voor de lol, wil vrijgeven. Zo probeert zij de beschaving nog even tegen te houden. `Een algemeen jachtverbod is niet meer van deze tijd`, zegt zij. Leeft ze in een andere dimensie? Doet ze mee aan het tv-programma Autist Planet? Lustmoord met wettelijke goedkeuring. Dat allemaal onder het mom van natuurbeheer. Zo kunnen jagers ervoor zorgen dat er niet teveel exemplaren komen van bepaalde diersoorten. Nou, ik ken één soort waarvan er in mijn ogen veel teveel zijn,  zes miljard. Wie doet daar iets aan? 

Het probleem zit niet in de dieren maar in onze vervreemding van de natuur. We hebben geen weet meer van het respect dat dieren in lang vervlogen tijden nog kregen. De Noordamerikaanse Indianen vroegen in het verleden vergiffenis aan de goden als ze een bison hadden gedood voor de maaltijd. Dat is nog eens andere koek. Eten en gegeten worden is een basisprincipe van het leven. Maar geen enkel levend wezen is een gadget voor het totaal blasé geworden ras dat mensheid heet. De hengelsport is spel, marteling en discriminatie tegelijk. U begrijpt het al, ik hengel niet naar complimentjes.  

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.biteback.be

www.denachtvandewansmaak.nl

De titel die hier boven staat vind ik nog altijd wat raar. "Pimp" is het Amerikaanse woord voor "pooier" maar even zo goed moeten we de laatste paar jaar alles "oppimpen" (wat afkomstig is van pogingen om een stevige penis te krijgen). Misschien is het allemaal wel symbolisch voor deze tijd. We lopen het liefst onze pik achterna.

Ik wil de gemeenteraad wel eens zichzelf zien oppimpen. Dat kan gemakkelijk want gisteravond ontdekte ik bij een aantal raadsleden onverwachte capaciteiten. Zo was er één die heel expressief een korte act gaf tijdens een debatwedstrijd. Had ik het achter hem gezocht? Misschien een beetje, ik wist wel dat hij meer in zich had dan hij in de raad liet zien maar dat er echt artistieke kwaliteiten in hem zouden schuilen, daarvan was ik me niet bewust. Ik zal maar zeggen: "Brood, daar zit wat in."

Eén van de andere raadsleden vroeg ik of het debat tijdens de wedstrijd beter verliep dan in de gemeenteraad. "Veel beter", zei hij en hij keek veelbetekenend naar twee deelnemende  scholieres van een jaar of zeventien. "We hebben het net tegen hun opgenomen en dat was niet gemakkelijk."

Waar zat hem nu het verschil in volgens deze ervaren politicus? "In de raad luisteren we niet naar elkaar", zei hij. Een bekentenis die me niet vreemd voorkwam. Zijn collega bevestigde die opmerking en legde verder uit. "Nee, we horen nauwelijks wat de argumenten van de ander zijn. We zijn voortdurend bezig naar elkaar toe te schuiven en ons weer te verwijderen. Een op en neergaande beweging van toenadering en verwijdering." Een soort coïtus communalis dus. (Voor de niet Latinisten:  "gezamenlijke neukpartij"). Op zich is er tegen en coïtus niets maar hij mag ook best vruchtbaar zijn.

Nu kende ik aan het begin van mijn loopbaan als politiek correspondent een raadslid dat zijn ijzeren jaren in de raad probeerde vol te maken. Hij was fractievoorzitter van GroenLinks en kwam uit de CPN-hoek. Om die reden werd hij in die tijd vooral door VVD-wethouders nog al eens voor Stalinist uitgemaakt. Op een goede dag besloot hij het bijltje erbij neer te gooien omdat zijn gehoor sterk achteruit ging. Bij nader inzien was dat niet nodig geweest aangezien raadsleden toch niet naar elkaar luisteren (zie boven).

Of dat ook echt tot het gewenste resultaat leidt, is vaak maar helemaal de vraag. Het niet-luisteren-naar-elkaar lijkt inderdaad en genetische voorwaarde voor het raadslidmaatschap te zijn. Dat brengt raadsleden ertoe om tot vervelens toe het eigen standpunt te herhalen, mogelijk omdat ze naar hun eigen woorden wel met veel bewondering luisteren. In dat geval lijden ze aan een verbaal narcisme van de bovenste plank.

Zoals gisteravond tijdens de wedstrijd bleek, is goed luisteren voor een mooi debat nog belangrijker dan het praten. Het is de kunst om het standpunt van de opponent over te nemen voor zover dat in je kraam te pas komt. Aan het eind geef je er dan een draai aan die je zelf leuk vindt. Die aanpak geeft de tegenstander namelijk minder mogelijkheden om je betoog aan te vallen.  In dat geval loopt hij of zij immers grote kans het eigen standpunt af te branden. Hoe dom dat is, dat is ook een raadslid duidelijk. Het is als met liegen: vertel voor het overgrote deel de waarheid zodat je maar heel weinig echt hoeft te onthouden.

Een en ander zou ertoe leiden dat debatten veel korter duren en dat zou hun aantrekkelijkheid vergroten. Misschien zou je aan het best luisterende raadslid een paar gouden oorbellen moeten toekennen want  de doorsnee burger zou meer lol aan een raadsvergadering beleven. Ik niet want ik word gedeeltelijk per uur betaald en hoop altijd dat ze de discussie ook nog na 23.00 uur voortzetten. Tot op heden stellen ze me in dat opzicht niet teleur. Pimp de gemeenteraad? Nou, van mij hoeft het niet hoor!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.pimpgames.nl

www.respectonline.nl

www.debatrix.nl

Ja, de zin van de onzinnigheid en dat al in de eerste zin. Hoe verzint iemand zoiets? En toch...de lezers van mijn drie vorige columns hebben zich kunnen verkneukelen  in de onzinnigheid. Dat lijkt zo op het eerste gezicht de betekenis van onzinnigheid: lachen.

Nou, dat is nog maar de vraag. Vanmorgen las ik met grote blijdschap in de meest volkse krant van Nederland dat René Cuperus het met mij eens is. Dat is belangrijk want wie ben ik nou helemaal? René Cuperus is medewerker van het wetenschappelijk instituut van de PvdA, de Wiardi Beckmanstichting. Cuperus is dus iemand en hij zegt dat er een te grote kloof is tussen het kader van de partij en de "gewone" achterban.

Je zou ook kunnen zeggen: de doctorandussen en de Jannen met de Pet. Je kunt je afvragen waarom hij dat nu pas zegt maar misschien is het een jong vogelken. Zonder mezelf op de roodborst te willen kloppen, kan ik zeggen dat ik die kloof twaalf jaar geleden al zag. Niet alleen bij de PvdA maar ook bij andere partijen.

Het konijn uit de hoed was "Jip en Janneketaal". Ineens moesten politici zich gaan uitdrukken in een soort Nederlands die ook begrijpelijk is voor negenjarigen (volgens psychologen een bijzonder lastige leeftijd). Ik heb daar nooit iets van geloofd want de inhoud van de boodschap verandert daardoor niet en dat is nu juist wel de bedoeling. Bovendien leidt ze tot belachelijke uitglijders zoals die van Rita Verdonk "Ik ben niet links, ik ben niet rechts, ik ben recht door zee." Over onzinnigheid gesproken!

Wie in Jip en Janneketaal uitlegt dat de omgewoelde binnenstad goed is voor ontwikkelingen in de toekomst en natuurlijk de economie en dus de werkgelegenheid, maakt nog steeds niet duidelijk waarom al dat "gewone volk" jarenlang in de rotzooi moet leven. Zonder werk, trouwens. Tegen de tijd dat "de toekomst" is begonnen, gaan ze in de AOW!

De inwoners hebben niet anders dan hun buurt en wijk. Daar is het nu al sinds jaren een zooitje vanwege die belangrijke toekomst met z'n werkgelegenheid en vooraan lopen in economisch opzicht. Moet hun levensgeluk worden opgeofferd aan een stralende toekomst van kenmniseconomie en beursgang waarin medewerkers worden ontslagen terwijl de bedrijven vette winsten maken? Is dat geloofwaardig? De PvdA weet niet hoe ze met dat probleem om moet gaan en de buurt radicaliseert.

 Dat is gek want de afgevaardigden van deze partij hebben de taak ook het "gewone" volk te vertegenwoordigen. Zij lezen nu wel vaak Jip en Janneke en proberen zich die taal aan te leren maar ze praten nog steeds over zaken die het "gewone" volk niet interesseert. Daar leeft vooral één grote vraag: "Waar is mijn sociale nest?" Het "gewone volk" heeft het gevoel te worden opgeofferd aan een toekomst die mijlenver over de horizon ligt. Dan kun je tienduizend keer zeggen dat het niet zo is, het geloof leeft voort en de kloof gaapt verder.

Boven die kloof heeft Geert Wilders een hangbrug gespannen, gammel maar begaanbaar. Jan Marijnissen heeft een iets soliedere houten brug getimmerd. En zie: het volk kwam in groten getale, hoorde deze profeten aan en zij knikten dat het waar was en zij zagen hun wensen op ongelofelijke wijze vermenigvuldigd en vervuld. Althans, zo lijkt het.

Voor Cuperus, Van Hulten, Bos en Tichelaar en al hun volgelingen (en voor veel andere politiek partijen, de VVD voorop)  kan dat in de praktijk niet moeilijker zijn. Meer gerichtheid op het heden en minder op de toekomst. Vanwaar toch die eeuwigdurende leus 'we moeten klaar zijn voor de toekomst"? Me dunkt, er zijn redenen genoeg om klaar te zijn voor het heden maar daaraan ontbreekt het in ruime mate.

 Minder collectieve luchtkastelen in de vorm van Betuwelijnen en HSL's  en meer stoeptegels en hondenpoep, dubbele nationaliteiten, leegstaande woonwijken, verstoorde buurten,  hoofddoeken en...

Daar zit de zin van de onzinnigheid. De onzinnigheid die op diverse weblogs over het volk wordt uitgestrooid is een rijke bron van informatie voor iedereen die dit land wil besturen. Daar komen de ergernissen en onderwerpen aan de orde die ons volkje bezighouden. In rechtsradicale, racistische en ook gewoon "volkse" publicaties. Daar gaat het over de vraag of de opzet van gemengde woonwijken bijvoorbeeld wel gaat leiden tot het gewenste resultaat. Daar blijkt dat zo'n mix soms eerder tot conflicten leidt dan tot integratie. Daar komen de problemen van Jan met de Pet over zijn werk, gezinsverbanden, woonbuurt en voeding aan bod.

Het heeft geen pas om die signalen, hoe radicaal ook, terzijde te schuiven. Zij zijn een teken aan de wand dat wordt afgegeven door een volk dat zich onbegrepen en vergeten voelt. Politici moeten er rekening mee houden en oplossingen zoeken zonder radicaal te zijn. René Cuperus en de anderen zouden er dan ook eens vaker daar moeten kijken.

Weg met de academische modellen en terug naar de solidariteit met hen die in het gedrang komen in de alledagelijksheid van hun bestaan. De onzinnigheid kan daarbij als gids dienen zonder haar over te nemen. Solidariteit met mensen in achterstandswijken heeft gevoel nodig, idealen die herkenbaar zijn. Wie verstandige dingen zegt, mag het gevoel niet vergeten.

En tot slot. Ik las kortgeleden dat de PvdA mikt op meer deskundigheid en verjonging. Het laatste beschouw ik als een redelijk loos begrip, zoals ik al eerder aangaf. Het eerste is vaag. Welke deskundigheid? Deskundighieid van de tekentafel of van de zieleroerselen van Jan met de Pet? Als het aan mij ligt, is die laatste deskundigheid voorlopig het eerste aan de beurt.  

Dat kan vorm krijgen door de fractie een betere afspiegeling van de samenleving te laten zijn. Weliswaar is ze in toenemende mate meer cultureel samengesteld en zitten er vrouwen in maar hoe zit het met het percentage Jan met de Petten? Juist in een grote fractie kan hun invloed de juiste sterkte krijgen. Oftewel: de teksten zijn begrepen, het commentaar is relevant. 

En als uitsmijter: dit is geen pleidooi voor pragmatisme of rechtsradicalisme. Beide beschouw ik grotendeels als onzinnigheid. Het is een pleidooi voor solidariteit van politici met mensen die daar de meeste behoefte aan hebben.

En als allerlaatste uitsmijter: doen ze dan helemaal iets goed bij de PvdA? O zeker wel, het idee van wijkgericht werken is uitstekend, Het sluit naadloos aan op het bovenstaande maar ... de uitwerking moet gericht zijn op het nu, niet op de lange termijn.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.nu.nl

www.fos.socsol.be

Deze week nog sprak ik met een politicus over "keuzen maken". Hij stelde dat het maken van keuzen essentieel was voor de politiek. Daar ben ik het mee eens. Het is alleen wel de vraag wanneer je die keuzen gaat maken.

Wat mij betreft ligt de eerste keuze in de politiek bij een ideaalbeeld van de samenleving en ik nestel mij in de stroming die zich daar het meest bij aansluit. Dat is overigens niet het enige criterium. Ik moet me ook echt thuisvoelen bij mijn "clubgenoten". Iemand kan  idealen met mij delen zonder ooit mijn vriend te zullen zijn maar enige vorm van gelijk gedachtengoed en gedrag moet er toch wel zijn. Het moeten ook echte idealen zijn en niet alleen maar pragmatische selecties.  In tegenstelling tot de laatste, geeft een ideaal zin aan wat ik denk en doe.

Onzinnigheid kent vele idealen zoals "help de immigranten het land uit". Het is een ideaal al kan ik het niet omschrijven als een loffelijk streven. Een ideaal kan ook zijn "help de dictatuur de wereld uit". Dat komt al dichter bij me maar daarna gaat de vraag knagen of het bieden van collectieve zekerheden, normen en waarden hetzelfde is al dictatuur. Loopt er een rechte lijn van vrijheid via betutteling naar dictatuur? Hoever kan de overheid tegemoet komen aan een collectieve behoefte aan veiligheid zonder dictatoriaal te worden?

Daar ligt het camouflagenet van de onzinnigheid zo'n beetje. De onzinnigheid lijkt een alternatief te bieden. De onzinnigheid maakt Joden tot zondebok in een Naziregime en maakt immigranten tot een vijfde kolonne van de verschikkelijke "Kalief". De vraag is hoe ik die onzinnigheid moet herkennen met mijn kennis van de Tweede Wereldoorlog en de Shoa in het achterhoofd. Hoe zou ik moeten weten of de anti-immigranten ongelijk hebben. Zijn zij de Nazi's van deze tijd of is het net andersom? Hoe kan ik in het Verzetsmuseum ontdekken of Geert Wilders, bij wijze van spreken, de nieuwe NSB-er is? Hoe weet ik zeker dat Wouter Bos of André Rouvoet het bij het goede eind hebben? Klinkt Henk Kamp redelijk of juist wankelmoedig? Ook in de periode 1933-1945 waren er velen die moeite hadden met kiezen tussen Hitlergroet en V-teken.

Die keuze en die herkenning is niet zo eenvoudig want het is een feit dat duizenden jongens en meisjes uit de moslimwereld bereid zijn zich op te blazen voor hun ideaal, voor de keuze die zij hebben gemaakt. Dat ziet er angstaanjagend uit, niet minder verschrikkelijk dan de laarzen van de SS en de parades op het Rode Plein of het Plein van de Hemelse Vrede (!). En die vliegtuigen zijn toch daadwerkelijk in de Twintowers binnengevlogen en Theo van Gogh is toch door een fundamentalist vermoord en de treinen in Madrid zijn toch door terroristen opgeblazen?  En elke keer klinkt het antwoord bevestigend. De onzinnigheid heeft recht van spreken, zo schijnt het.

Nogmaals, is dus de vraag hoe de onzinnigheid ontmaskerd kan worden. Vandaag las ik nog op een racistisch blog een tekst van iemand die het maar moedig vond om zo open en "erudiet" over de Islam te discussiëren. In werkelijkheid is er ter plekke geen sprake van een discussie en alleen maar de wens om de bezoekers te sturen in een anti-Islamrichting. De onzinnigheid camoufleert zich voor de schrijfster onder schijnbaar erudiete schrijfsels. De ware aard van het blog komt naar boven als de tegenstand te groot wordt. Dan volgen jij-bakken en scheldpartijen.

De onzinnigheid kan volgens mij haar angstgevoelens niet verbergen. Angst voor niet nader omschreven ontwikkelingen zoals een vaag begrip met de naam "tsunami van moslims". Alleen al het gebruik van het trendy woord "tsunami" werkt verwarrend en beangstigend. Een tsunami is een onbeheersbare, nietsontziende kracht die niet uitsluitend haar tegenstanders maar in werkelijkheid elk schepsel en voorwerp vernietigd. "Rücksichtlos", het woord dat de Nazi's zo graag gebruikten, is daar een nog te vriendelijke omschrijving voor.

Onzinnigheid heeft geen monopolie op angstgevoelens. Ook anderen kunnen bang zijn voor aanslagen en oorlog. Maar daar waar de onzinnigheid steeds een vormeloze zondebok zoals "de Joden" of "de moslims"of "de Islam" aanwijst, daar geldt aan de andere kant uitsluitend angst voor het daadwerkelijke gevaar, zoals terroristen. Onzinigheid ontkent ook het bestaan van de individu en ziet, in onze tijd, wel de Islam maar niet de moslim. Dat heeft de ozinnigheid nodig want een groot collectief aan vijanden boezemt meer angst in dan individuen, schijnbaar zonder verbondenheid.

Onzinnigheid heeft te allen tijde een zondebok nodig, een gemeenschappelijke vijand, iets om op neer te kijken,  tegenaan te trappen en om onderuit te halen. Onzinnigheid richt zich op vernietiging. Die eigenschap kan ze niet camoufleren, niet onder "erudiete" teksten en niet onder de halve waarheden die ze verkondigt.

Politiek is het maken van keuzen en ik denk dan ook dat het goed zou zijn als de niet-onzinnigen hun idealen scherper zouden omlijnen, meer contrasterend zouden omlijnen. Meer polarisatie? Ja, maar polarisatie hoeft geen voorwaarde voor moord en doodslag te zijn. Niet met spontane emotionaliteit en al helemaal niet met zondebokken, ook niet als die Geert Wilders heten. Wel met weloverwogen, concreet vormgegegeven modellen, niet uit een academische mal maar uit de mal van het dagelijks leven. Dat kan, pro actief en anticiperend.

Mijn excuses voor de zware maaltijd van vandaag. Dat ze u wel moge bekomen.

Tot sterkte,

 Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.levenskracht.info