Het Kasteel van Versailles behoeft eigenlijk weinig commentaar. De pracht en praal is wel bekend. Maar het indrukwekkende is de reëele omvang, in oppervlakte en qua middelen. Anderzijds werd er ook flink bezuinigd. Zo waren de plafonds in de privévertrekken van Lodewijk XV een stuk lager dan die van zijn voorganger Lodewijk XIV om de verwarmingskosten te drukken. Zo zie je maar: brandstof was toen ook duur. Ook hebben we geleerd dat al die prachtige en dure maar onpraktische meubels gemaakt werden als investering. Banken waren toen niet te vertrouwen.

Voor 21 euro hebben we eerst een gegidste rondleiding en daarna de tour met audioguide gedaan. We kregen dus waar voor ons geld.

Zei iemand 'verkeersopstropping'?

Een half uur, berekende TomTom de afstand tussen Versailles en ons hotel aan de Place de la République. Ik dacht met het verkeer: een uur. Het werden er twee. Ga naar Parijs met de trein! Maar bon, voor deze trip hadden we wel de wagen nodig.

De Best Western Aida Marais Paris*** is minder dicht bij Le Marais gelegen dan de naam doet vermoeden (de Rue du Temple is lang), maar ook niet onoverkomelijk ver. Dit driesterrenhotel is deftig. Het soort hotels die je boekt voor citytrips. Goed om in te slapen, maar geen fuzz, geen extra's.

Au P'tit Canaillou

Na geïnstalleerd te zijn, gaan we eten in Le Marais. Daar vind je lekkere restaurantjes voor een degelijke prijs. In 4, rue Saint-Merri ontdekken we Au P'tit Canaillou, een gezellige bistro waar we een driegangenmenu eten voor net geen 23 euro. Het was lekker, origineel en de bediening was vriendelijk. Wat wil je meer? Ah ja, het is een 'gay restaurant', dus werd er wel geloerd en becommentarieerd. Maar wie doet dat niet?

C'est quoi le nom du bar?

Een straat verder (35, rue Sainte-Croix de la Bretonnerie) belanden we in Ckoilenomdubar.com. Lees het als c'est quoi le nom du bar en vertaald geeft dat Wasdenaamvandacafé. Antwoord op 10 september. Een gezellig café met dj-muziek, maar je kan er nog praten. Er zijn drie niveaus, maar we geraken niet verder dan de gelijkvloers. Wel hebben we iets erg handigs gezien: kapstokken onder de togen en 'vensterbanken'. Ideaal voor je vest en je murse, niet?

Naar Parijse normen is de drank er niet zo duur. Deze bar straalt een Hessenhuis-sfeer uit, maar met minder chichi (al is dat relatief in Parijs).

Al snel zijn we door onze benen heen, en keren we hotelwaarts. Het ontbijt wordt maar tot 10 uur opgediend, en we willen nadien nog wat kuieren door Parijs vooraleer we naar huis rijden.

What bugs me is that the paper makes it sound like non-white kids don't become teachers because they don't see teachers of their own culture in the classroom. There were even fewer non-white teachers in the 1980s when I started school, and yet, teaching was one of my career choices until Grade 7. That was I wanted to be a lawyer, an on-and-off career choice (other career possiblities included writer/journalist, actress, country/folk rock singer and Broadway producer) until my second year of undergrad, when the LSATs kind of freaked me out (sure, I could have done the Australia route, but I didn't want to be that far away from home). Wanting to be a writer/journalist continued (and continues to this very day), however. I also wanted to be a publicist (I even went to PR school for that). I was never influenced by anyone from my culture. In fact, wanting to become a writer/journalist was going AGAINST it. As was being a publicist (even though they make good money. I guess it isn't necessarily "respectable" since you might be working with celebs. Even in the tabloid obsessed world of Hong Kongers). I do agree that kids need a boost, but do they really need role models from their own or from similiar cultures? Just because someone looks like the kids doesn't mean that they can relate to them culturally. And yes, many people, white or non-white, automatically assume that they will. I also have a problem with sharing the same language or languages with certain students, speaking to them in that language. These students will be singled out by kids who don't speak the language or languages as a teacher's pet. Not good, especially in this day and age. You don't want a kid to be bullied. Also, I'm not sure if a child will actually learn English as quickly this way, because he or she won't have time to practice.

Part Two: Serving Students in Culturally Clustered Schools

Part Three: Where Teachers Learn Diversity (Wednesday)

The GSA will host a lunch chat to discuss and address questions such as:

What to include in a letter of intent?
What strategies may be helpful in the application process?

OISE Doctoral students, Kimberly Bezaire (CTL), Paul Adjei (SESE), and Mark Federman (AECP) will host this lunch chat and help to answer your questions, and share their application experience.

Please come out and get some free support and guidance. Light refreshments will be served!

When: Wednesday, November 7, 2007, 12 – 2 pm
Where: Rm. 2-212

Please RSVP to sgsa@oise.utoronto.ca by November 5.

For more information please see the GSA website.

Full information and login to the conference system is here.

This annual conference is a great opportunity for all students to gain experience in presenting at what has become a  fabulous conference. Especially for students who might not consider the terrific work they are doing in the context of their courses as "research," this is a wonderful venue to share your great ideas and insights with the larger community. Last year, some of our best contributions came from M.Ed. students who presented exceptional term papers from the first semester.

To both thesis and non-thesis students alike: Share the knowledge - plan to participate in the DGSRC spotlight!

Source: Les Echos du 23/06/2006

La société Tréfimétaux, filiale du groupe KM Europa Metal AG (KME), a annoncé la suppression de 215 postes sur son site de Sérifontaine (Oise), sur un total de 268, ainsi que 10 au siège social, à Courbevoie (Hauts-de-Seine). Selon la direction, ce plan social est nécessaire en raison de la conjoncture économique. Un argument réfuté par les syndicats : « Pour nous l’activité peut être rentable », affirme Albert Lemaitre, délégué syndicale de la CGT.

Tréfimétaux est l’un des principaux producteurs mondiaux de produits en cuivre et en alliage de cuivre, commercialisés sous forme de barres, fils, profilés, laminés et étirés. L’industrie et le bâtiment constituent les deux principaux marchés d’application des produits en cuivre de la marque. « Malheureusement, explique Jean-Michel Brizzi, le directeur des ressources humaines de Tréfimétaux, le marché s’est réduit au niveau de l’Europe de l’ouest. Nos clients se sont délocalisés vers l’Est. Nous devons donc rationaliser nos sites de production ». De fait, les activités de fonderie et de laminage sont supprimées du site de Sérifontaine. Seul l’activité finissage est conservée dans l’usine, maintenant 53 emplois.

« Sur les 215 suppression de postes, nous sommes en mesure de reclasser 46 personnes, dont 36 sur notre site de Boisthorel (Orne) et 10 à Givet (Ardennes) », poursuit Jean-Michel Brizzi. Des postes devraient également être proposés en Italie et en Allemagne. « Dans tous les cas, nous allons nous employer à trouver une solution pour chaque salarié », prévoit Jean-Michel Brizzi. Du côté des syndicats, on se montre plus circonspect. « Mis à part les 46 reclassements, pour le moment, rien n’est fixé, explique Albert Lemaitre, nous sommes dans l’attente ».

Bertrand Beauté
Source L'Usine Nouvelle